“Όλοι μας, από την κούνια ως τον τάφο, είμαστε ευτυχέστεροι όταν η ζωή μας είναι οργανωμένη ως μια σειρά εκδρομών – μακρινών ή κοντινών – από την ασφαλή βάση την οποία μας παρέχει/ουν το/τα πρόσωπο/α του δεσμού μας.” (John Bowlby “A Secure Base”, 1988)
Μια από τις σημαντικότερες θεωρίες της σύγχρονης ψυχολογίας είναι η Θεωρία της Προσκόλλησης του John Bowlby.
Μας λέει, με λίγα λόγια, πως η συνεχής και άμεση ικανοποίηση των αναγκών του βρέφους, η συναισθηματική πληρότητα, η αποδοχή των ιδιαιτέρων γνωρισμάτων του, η ελευθερία έκφρασης των συναισθημάτων του, μπορεί να απαιτούν συνεχή επαγρύπνηση και παρουσία του γονέα, θα τον ανταμείψουν όμως σε βάθος χρόνου, καθώς το παιδί θα αποκτά ολοκληρωμένη και θετική αυτοεικόνα. Η συναισθηματική ωριμότητα, η ικανότητα ανάπτυξης ασφαλών δεσμών, η εμπιστοσύνη προς τους άλλους, η αυτοεκτίμηση και η αυτοπεποίθησή μας λοιπόν, φαίνεται να είναι σε σημαντικό βαθμό, απόρροια της πρώτης αυτής σχέσης με τον γονέα/φροντιστή!