Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

Η εκπαιδευτική κοινότητα αποτελεί για την «ΠΡΟΣΒΑΣΗ» ένα τεράστιο πεδίο δραστηριότητας. Το σχολείο θεωρείται θεμελιώδης θεσμός της ελληνικής κοινωνίας και βασικός φορέας κοινωνικοποίησης των νέων. Το γεγονός ότι στη σχολική κοινότητα συγκεντρώνεται η μείζων πλειοψηφία των νέων, η καθημερινή και πολύωρη επαφή των εκπαιδευτικών με τους μαθητές και οι σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ των συμμαθητών, συνιστούν ευνοϊκούς παράγοντες για την ουσιαστική επικοινωνία, την ευεργετική συμμετοχή και την ενσωμάτωση των μηνυμάτων πρόληψης.

Τα στελέχη των Κέντρων Πρόληψης εκπαιδεύονται από τον ΟΚΑΝΑ και εφαρμόζουν τετραήμερα σεμινάρια πρόληψης στους εκπαιδευτικούς που επιθυμούν να εφαρμόσουν πρόγραμμα ψυχικής υγείας στην τάξη τους. Το σεμινάριο βασίζεται στο εκπαιδευτικό πρόληψης της χρήσης ουσιών “Στηρίζομαι στα πόδια μου”.

Ο ρόλος των εκπαιδευτικών ήταν και είναι καθοριστικός για την ανάπτυξη του νέου ανθρώπου, όμως κάτω από τις συνθήκες της σύγχρονης ζωής καθίσταται περισσότερο σύνθετος. Πέρα από το διδακτικό του έργο, ο εκπαιδευτικός καλείται να συμβάλει με τη στάση και τις παρεμβάσεις του μέσα και έξω από το σχολείο στην αντιμετώπιση πολύπλοκων διασυνδέσεων και αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στην οικογένεια, το σχολείο και το κοινωνικό περιβάλλον.

Τα ερευνητικά δεδομένα των τελευταίων δεκαπέντε ετών αναδεικνύουν ως αποτελεσματικότερη προσέγγιση στις σχολικές παρεμβάσεις πρόληψης αυτήν που στηρίζεται στην εκμάθηση ενός ρεπερτορίου γνωστικό-συμπεριφορικών δεξιοτήτων που μπορούν να βοηθήσουν τους νέους να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της εποχής στην οποία ζουν (Botvin, Botvin & Ruchlin). Τέτοιες δεξιότητες είναι η αντίσταση στις πιέσεις, η κριτική σκέψη προς τα μηνύματα από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, γονείς και άλλα σημαντικά πρόσωπα, η λήψη αποφάσεων, η αποτελεσματική επικοινωνία, η αναγνώριση και η έκφραση συναισθημάτων, η υπευθυνότητα, η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης (Κυρίτση,1999).
Ο γενικός στόχος είναι η ενίσχυση των παραγόντων προστασίας και
η αποδυνάμωση των παραγόντων κινδύνου.